UIT ZAK EN AS

"Licht en liefde! Ik hoef het niet te zoeken. Het beste is voor mij weggelegd, ik hoef alleen maar vertrouwen te hebben en weten dat het er is!"

Na een moeilijke nacht met angstdromen en zorgelijke gedachten, was het eindelijk ochtend geworden. Hevig zwetend lag ik in bed. Golven van ongerustheid kwamen over mij heen en ik voelde mij als een kind dat bij de vloedlijn van de zee niet meer overeind had kunnen blijven en steeds als het probeerde op te krabbelen weer neer gebeukt werd door het geweld van een nieuwe golf.

Op mijn rug liggend herhaalde ik wanhopig die zin: "Licht en liefde zijn in mij." Maar wat had ik er aan als mijn angstige gedachten maar bleven komen? Ik dacht terug aan de wat Corey altijd zegt over vergeven. 'Vergeef jezelf, hoorde ik Corey in gedachten zeggen. 'Vergeef jezelf voor je angsten en zorgen. Ze zijn niet abnormaal. Iedereen heeft er wel eens last van. Maar jij weet nu hoe je overeind kunt komen en je staande kunt houden! En geef dank voor alle goede dingen in je leven', vervolgde Corey in mijn gedachten.

Dat was het!

Ineens wist ik het weer. Meteen begon ik mijzelf te vergeven voor mijn angsten. Wat raar, mijn gedachten stribbelden hevig tegen. Ik voelde weerstand in mij. Met tegenzin ging ik toch door om mij zelf te vergeven. En. . . gaandeweg verdween mijn tegenstand. Ik voelde rust over mij komen.

Toen was ik in staat om oprecht dank te zeggen voor alle goede dingen. Mijn hemel, wat een lange lijst! Ik had me nooit gerealiseerd dat ik zoveel goeds om mij heen had. Ik dacht aan de verlamde vrouw die ik gisteren zag in een rolstoel. Liefkozend streek ik over mijn eigen stevige benen.

Mijn God, wat voel ik mij gelukkig dat ik krachtige benen heb. Dat ik mag lopen, dansen, springen. Ik dacht aan de dakloze die me gisteren wat geld vroeg. En ik voelde bewust mijn comfortabele matras en mijn zachte dekbed. Wat een voorrecht om zo te mogen slapen. Ik dacht aan de talloze weeskinderen op deze aarde en was dankbaar dat ik mijn bejaarde ouders mocht bijstaan en helpen waar nodig:

Minstens een uur bleef ik dankzeggen en hoe langer ik er mee bezig was hoe meer ik ontdekte om dankbaar voor te

zijn. Ik was niet meer in, naar uit zak en as!

Angsten en zorgen? Ze stonden toch in geen verhouding met alle voorrechten die ik genoot in mijn leven.

Ja, Corey heeft gelijk. Het leven is schitterend!

Dankbaar aanvaard ik deze nieuwe dag. De beste dag van mijn leven.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, gepubliceerd met toestemming.